येशील ना...

आंब्यांचा राज्यकारभार आटपत चाललाय, फणसांचे काटे पिकून सोनेरी होऊ घातलेत
मक्याची कणसं तयार आहेत तुझ्या एका हाकेवर निखारयांवर चढायला
आता आलास तर बरं वाटेल..

वेधशाळेच्या भरवशावर न राहता मुंग्यानी आपली भुसभुशीत घरं तयार ठेवलीयत
आणि कावळ्यांनीही काड्यांच्या घरावर प्लॅस्टिकचं छ्प्पर बांधायला घेतलय
आता आलास तर बरं वाटेल..

दिव्यांनाही आठवण येतेय फडफडणारया नाजूक पा़खरांची
आणि जाळीवरची पाल बिचारी उगाच उपाशीपोटी जिभल्या चाटत बसलीय
आता आलास तर बरं वाटेल..

बेस्ट्च्या बसेसनाही सुट्टी हवीय रोजच्या अ़खंड पळापळीतून
आणि लोकलगाड्यांनाही ट्रॅकवरुन लावायचीय गोगलगाईंशी स्पर्धा
आता आलास तर बरं वाटेल..

कोणी कोरं लाल दप्तर घेउन नाचतंय, कोणी नव्या कव्हरांचा वास घेऊन दंग झालंय
तर कोणी नीट चौरस आकारात फाडून ठेवल्यायत गेल्या वर्षीच्या वह्या होड्यांसाठी
आता आलास तर बरं वाटेल..

गुलाबी छ्त्रीच्या काड्याही आतुर झाल्यात कोणाबरोबरतरी भिजायला
खिड्कीच्या गंजलेल्या दांड्याही हळव्या झाल्यात तुझ्या स्पर्शाने रडायला
आता आलास तर बरं वाटेल..

आता आलास तर बरं वाटेल..
रानाच्या हिरव्या वाटांनाही, कवींच्या मुकया बोटांनाही
मातीच्या सुकल्या ओठांनाही, कोंबांच्या भुकेल्या पोटांनाही
मरिनड्राईव्हच्या लाटांनाही, माळशेजच्या घाटालाही

आता आलास तर खरंच खूप बरं वाटेल

येशील ना...

My best friend..

Life's getting really hard on me today
while you're quietly leaving away
forgive me if I took so long to say
that you were, you are and will forever be "My Best Friend"

Years have passed since we first met
I still remember each of those days
how we laughed, cried and shared together
each moment of life in it's special ways...

With you I lived a memory
a journey, a dream that will never end
They say "Friends are the messengers god sends your way
I know I met mine, the day you came

People will come n go in my life
but you'll always own a special place
coz you're the one who gave my life a meaning
you gave love a better name


YOU WERE, YOU ARE & YOU'LL FOREVER BE...

"MY BEST FRIEND"

उठ मराठ्या उठ

उठ मराठ्या उठ,
बसून रहाणं हा आपला धर्म नाही

आपला धर्म जाणून घ्यायचा असेल
तर उठ, चालायला लाग
महाराष्ट्राचा  डोंगरमाळ खुणावतोय तूला,

अंग पोळणार्या उन्हाची तमा बाळगू नकोस
जंगलाच्या भयाण अंधाराला भीक घालू नकोस

समोरचा कडा छाती दड्पून टाकेल
पावसाचा मारा अंगावर शहारा आणेल

घसा कोर्डा पडेल, घामाने अंग भिजेल
पाय घसरतील कधी,कधी़ तोल सुटेल,
सांभाळ पडू नकोस आणि पडल्यावर रडू नकोस,

ह्स स्वत:लाच थोडं, अंगावरची धूळ झटक,
हात द्यायला कोणी नसेल, उठ एकटाच

पुन्हा जोमाने चढायला लाग, वर पोचायचय  तूला
चालत राहीलास तर शेवटी नक्की पोचशील

मग वर पोचल्यावर टाक्याच्या थंड पाण्याने तहान भागव
आणि डोळे मिटून महादेवाचे आभार मान

मग मागे वळून खाली वाकून बघ
तुला कळेल सह्याद्रीपुढे तू किती लहान आहेस ते

गुडघे टेकतील तुझे आपोआपच त्याच्यापुढे
तो समजावेल मग तूला आपला धर्म...

"मावळ्चया खोर्यात दौडणार्यांचा
घोड्याच्या पाठीवर वार्याशी शर्यत करणयाचा वंश आहे आपला

तलवारीच्या टोकावर शिर ठेवणार्यांचा्
आणि मातीला मातेसमान मानण्याचा धर्म आहे आपला

पाखराने उडायला कचरायचं नसतं
उलटं आपले पंख पसरून आभाळालाच ललकारायचं असतं

मराठ्याने काळाला कधीच घाबरायचं नसतं
स्वाभिमानासाठी आणि सह्याद्रीसाठी...नेहमीच लढायचं असतं स्वाभिमानासाठी आणि सह्याद्रीसाठी...नेहमीच लढायचं असतं"

पाऊस

ऊन म्हणालं ढगाला, तापून तापून कंटाळा आला
तुझी काळी छत्री चार दिवस, देतोस का रे मला
ढग म्हणाला विजेला, चल जाऊ खंडाळ्याला
माझा नवीन कॅमेरा मी, आणलाय फोटो काढायला

वीज म्हणाली आकाशाला,मी जातेय फिरायला
चार दिवस प्लीज सांभाळशील ना कामाचा पसारा
आकाश म्हणालं पाखरांना, चला उडा घरी
आजपासून चार महिने, सुट्टी तुमच्या शाळेला

पाखरं म्हणाली झाडाला,जागा दे ना राहयला
शेणाचं आणि मेणाचं, घर बांधू झोपायला
पान म्हणालं वार्याला, नेशील ना मला उंच तुझ्यासंगे
आकाशातलया म्हातारीने, बोलावलंय घरी जेवाय्ला

वारा म्ह्णाला मातीला, तुझा थोडा गंध मला देशील ना
उधळून टाकीन मी तो मग, मस्त चारही दिशांना
माती म्हणाली पाण्याला,तुझा थोडा ओलावा देशील का मला
तहान लागलीय माझ्या पोटातल्या बेडकांच्या राजाला

बेडूक राजा म्हणाला प्रजेला, झोपलात काय ऊठा
चला घसा साफ करा आणि सुरू करा गायला
बेडूक म्हणाले मोराला, उघड तुझा पिसारा
चल आपण सगळे मिळून बोलवूया पावसाला

पाऊसही आला धावत, त्यांच्या  पहिल्याच हाकेला
भिजवून चिंब केलं त्याने लगेचच सगळयांना
आईची हाक ऐकताच मात्र सगळे धूम पळाले
गरम गरम चहा आणि कांदा भजी खायला...

माशी

माझ्या सकाळच्या चहाच्या कपाभोवती फडफडणारया,

एका घरमाशीला मी फुकटचा सल्ला दिला

मी लहान असल्यापासून चांदोबाच्या तुपात पडत होतीस,

आता इथे पडून काय होणार, जा जाउन अमिताभच्या कपात तरी पड़ की,

“Big B की चाय में small bee” म्हणून 'आज तक' वर तरी येशील

खांद्यावर उसवलेल्या सदरयाच्या धाग्याला मी म्हटलं,

अरे तुला एवढही कसा कळत नाही रे??

माझ्या खांद्यावर फाटून काहीच उपयोग नाही रे,

एखाद्या सुपरमॉडेलच्या खांद्यावर जाउन फाट्लास,

तरच जगातली सगळी फॅशन मॅगझिन दखल घेतील तुझी

वाढत्या महागाईला पण सांगावासं वाटल मला,

एवढी वाढतेस बाई पण कोणाला तुझी ख़बर नाही,

शेवटी तु पण पडलीस आमच्यासारखीच मध्यमवर्गीय

रिलायन्सचा शेअर झाली असतीस, करीनाच्या कमरेचा घेर झाली असतीस

आणि त्यापेक्षा सही म्हणजे हिलरी आणि ओबामाची मतपेटी असतीस

तर किती काळजी केली असती सगळ्यांनी तुझी

आजीचे दुखणारे गुड्घे मात्र भलतेच हुश्शार निघाले

पुढ्चया जन्मी आम्ही सचिनचे गुड्घे म्हणून जन्माला येऊ म्हणाले...

तू

तू, कधीतरी तुझं अचानक दिसणं
अन कधी शोधुनही कुठेच नसणं

जागा असताना होणारे भास की
मिटल्या डोळयांनी पाहिलेलं स्व्प्न

हसणं तुझं, कधी उगाचंच चिडणं
आणि या साऱ्याला माझं नेहमीच फसणं

आठवणी तुझ्या, कधी जवळ असणं
माझं आयुष्य हे असं माझंच नसणं

तासनतास वाटेकडे तुझ्या डोळे लावून बसणं
तुला समोर पाहिल्यावर मात्र मी सगळंच विसरणं

तू निघून गेल्यावर पुन्हा तुझ्याच विचारांत हरवणं
आणि वेळ लगेच निघून जातो म्हणून स्वत:शीच हळहळणं

थोडा गोंधळलेलं, कधी अवघडल्यासारखं
कधी कळून उगाचंच, न कळल्यासारखं वाटणं

एकटीच पुन्हा माझी रात्र, दिवसाची पाटी आजही कोरीच
सोपी तुझी सारीच उत्तर, कठीण फ़क्त माझेच प्रश्न
 

Haat naka laavu amachya daaDheela..[From Himesh fans]

On the tunes of "Reshamachya reghani - Asha Bhonsale"

Intro: Aho yeta jaata khodya ka ho kaadhta, Amachya himesbhaila tomane ka ho maarta

Himeshvar jaLanaryaa,
Sangeetaachyaa choraannee,
FukaTachaa kheL saaraa maanDilaa
Haath laka naavu aamchya dadhila

Stylech jast zali Sonuchi,
Sonuchi bai Sonuchi,
Sampavali Saddi amhi Sanuchi,
Sanuchi bai sanuchi,
Idolscha naksha sara
varshabharaat utaravla,
Haath laka naavu aamchya dadhila

Gaato aata amhich fakt toryaat,
Toryaat bai toryaat,
Saglyana bandhale amhi boryaat,
Boryaat bai boryat,
Pakvnarya gayakana,
dhaDa changala shikavila,
Haath laka naavu aamchya dadhila.

Garaj kay gayakala naavachi,
Band kaao vikree tumachya ganaychi,
Londonchya sahebahi,
Thekyavar naachavalaa
Haath laka naavu aamchya dadhila.